صادق غريب ، آوا غريب

صادق غريب ، آوا غريب...

مولای من آنکه جلوه ی قدیس است

آنکس که فراری از رهش ابلیس است

بی شک که به قلب شیعیان عشق حسن

یک جاذبه ای شبیه مغناطیس است

صادق غریب

صادق غريب ، آوا غريب...

تويى كه نام تو ذكر جميل يزدان استتويى كه نام تو در صدر سربلندان استتويى كه قاف قيامت ز قاف قامت توستسلامت همه آفاق در سلامت توستبهار من شده پاييز و سبزه ها شد زردبهار را به وجود تومى شود حس كردبيا كه با تو زمستان بهار من باشدخوش است خلوت اگر يار يار من باشدبيا كه باغ بهاران تويى فقط واللهبهار ما كه به يك گل نمى رسد از راهبهار ما به فداى شميم نرگس شدستاره اى بدرخشيد و ماه مجلس شدز غصه هاى تو آقا كه بى خبر شده ايمگمان كنم كه براى تو درد سر شده ايم كه عاشقان تو گاهى تو را كنند انكارهميشه قصه ى تاريخ مى شود تكرار تمام منتظرانت چه ناجوان مردند هزار نامه ى كوفى صادق غريب ، آوا غريب...

مثل پروانه پر از درديم ما

دور تا دور تو ميگرديم ما

با شكوه و سبز رنگى چون بهار
بى رمق مثل خزان زرديم ما

"تا ز ياران چشم يارى داشتيم"
از محبان تو دل سرديم ما

چون در اين چرخ زمانه باختيم

بيشتر بر خود جفا كرديم ما

منتظر باشيم اما بى خيال

فاش ميگويم كه نامرديم ما

دست خالى آمديم اينجا "غريب"

دست پر بايد كه بر گرديم ما

صادق غريب ، آوا غريب...